🐑Kurbanın *maddî ve manevî* ciheti vardır. Çünkü kurban canı ve kanıyla maddî, ruhu ve manası ile manevîdir. *Çok az bir gayretle çok büyük neticelere* ulaştırır insanı...🐑

 

Ey iman edenler! Mallarınız ve evlatlarınız sizi, Allah'ı zikretmekten alıkoymasın. Her kim bunu yaparsa, işte onlar ziyana uğrayanların ta kendileridir. [ Münafikûn, 63/9 ]

PEYGAMBERİMİZ ALEYHİSSELAM’IN ÜMMETİ HAKKINDAKİ DUASININ KABUL OLUNUŞU Yüce Allah (c.c), Arafat’ta Peygamberimiz Aleyhisselam’ın: “Sen istersen, uğradığı zulümden dolayı, mazlu­ma Cennet verip, zalimi de, yarlığamağa kadirsin!” diye­rek yaptığı duasına o akşam icabet buyurmamıştı. Peygamber Aleyhisselam ertesi günü, Müzdelife sa­bahında bu husustaki duasını tekrarladı. Sonra da güldü. Eshabdan bazıları, Hz. Ebu Bekir (r.a.) ile Hz. Ömer (r.a.):

 PEYGAMBERİMİZ ALEYHİSSELAM’IN ÜMMETİ HAKKINDAKİ DUASININ KABUL OLUNUŞU

Yüce Allah (c.c), Arafat’ta Peygamberimiz Aleyhisselam’ın: “Sen istersen, uğradığı zulümden dolayı, mazlu­ma Cennet verip, zalimi de, yarlığamağa kadirsin!” diye­rek yaptığı duasına o akşam icabet buyurmamıştı.

Peygamber Aleyhisselam ertesi günü, Müzdelife sa­bahında bu husustaki duasını tekrarladı. Sonra da güldü.

Eshabdan bazıları, Hz. Ebu Bekir (r.a.) ile Hz. Ömer (r.a.):

“Ya Rasûlallah! Babam anam sana feda olsun! Sen bu saatte şurada hiç gülmezdin!

Seni güldüren nedir? Allah seni hep güldürsün!” de­diler. Peygamberimiz Aleyhisselam:

“Yüce Allah iyi olanlarınızı yarlığadı. İyilerinizin, iyi olmayanlar hakkındaki şefaatim kabul buyurdu. İnen ilâhî rahmet onları da içine aldı. Sonra yeryüzüne dağıl­dı. Tevbe edip dilini ve elini günahtan koruyan ve sakı­nan herkesin üzerine düştü!

Şeytanla askerleri ise, Arafat dağlarının üzerinde “Al­lah onlara, bakalım ne yapacak?” diye gözlüyorlardı.

Yüce Allah’ın, benim duamı kabul buyurduğunu ve ümmetimi yarlığadığını öğrenince şeytan, başına toprak saçtı.

“Biz, zâten uzun zamandan beri onlar hakkında kor­kup duruyorduk. Nihayet rahmet ve mağfiret gelip onla­rı bürüdü! Eyvah! Mahv olduk!” diyerek çığlıklar Kopar­dılar, dağıldılar.

Onun yaptığına güldüm.

Şeytanın, Bedir günü dışında hiç bir gün Arefe gü­nünde olduğu kadar Allah’ın rahmetini indirip büyük günahlardan geçtiğini görünce zelîl, hayrdan uzak, hor ve hakîr, öfkeli bir duruma düştüğü görülmemiştir!” bu­yurdu.

“Şeytan, Bedir günü ne görmüştü?” diye sorulunca, Peygamberimiz Aleyhisselam: “Cebrail’in çarpışmak için Melekleri, sıraladığını görmüştü” buyurdu.

(Asım Köksal, Kitab ve Sünnet, s.123)